‘Werkgever, kijk verder dan een beperking’
Mis(s) Nederland Mirande Bakker met missie het land in

Mirande Bakker pleit voor een andere opzet van sollicitatieprocedures. Ze ziet wel iets in een format, dat geïnspireerd is op de talentenshow The Voice. (Foto: aangeleverd)

Mirande Bakker werd eerder dit jaar gekroond tot Mis(s) Nederland. Behalve leuk bleek dat ook uiterst nuttig. Het geeft de onderneemster een extra handvat in haar strijd voor de positie van mensen met een beperking op de arbeidsmarkt. Daar weet Mirande Bakker (41) zelf alles van. Drie jaar geleden werd de vrouw met een eigen kapsalon het slachtoffer van een medische misser, waar ze een partiële dwarslaesie aan overhield.
"Ik ben linkszijdig verlamd, kreeg van de artsen te horen dat ik nooit meer zelfstandig rechtop kon zitten.’’ Maar dat ging er bij haar niet in. "Ik heb dik twee jaar lang mezelf ongans getraind, wilde rechtop zitten als ik daardoor misschien mijn beroep weer kon uitoefenen. ‘Kan niet’, kreeg ik te horen. Maar het is gelukt, ik ben weer aan het werk. Ik zal niet zeggen kan niet bestaat niet, maar er kan wel veel.’’
En dat is ook wat Mirande Bakker nu wil meegeven aan zowel ondernemers als mensen met een beperking zelf. Nadat ze in mei werd gekroond tot de mooiste vrouw van Nederland met een beperking wijdde ze zich voor een groot deel aan haar persoonlijke missie. Die is, vertelt ze, heel breed. "Ik wil minder regels en meer voorzieningen voor mensen met een beperking. Daarnaast ben ik ambassadrice voor de Lucille Werner Foundation, die zich inzet voor de positie van mensen met een beperking op de arbeidsmarkt. Die twee missies komen voor mij eigenlijk samen in de dingen die ik doe.’’
Zij constateert, dat er de laatste jaren weliswaar zaken ten goede zijn veranderd, maar dat er desondanks nog veel moet gebeuren. Ze probeert haar steentje bij te dragen voor aandacht te vragen, met name bij werkgevers. "Voor hen houd ik lezingen en presentaties, wil ik mezelf als voorbeeld tonen dat mensen met een beperking prima kunnen werken indien daarvoor de juiste aanpassingen komen. Ik wil werkgevers in ieder geval motiveren verder te kijken dan de beperking alleen.’’
Ze ziet heel veel terughoudendheid bij ondernemers. "Zijn er in een sollicitatieprocedure tien kandidaten onder wie eentje met een beperking, dan wordt er vooral naar die beperking gekeken en niet naar de persoon en de capaciteiten. Ik denk dat er ook veel angst is. Werkgevers zijn bang iemand aan te nemen met een beperking, bang dat het ziekteverzuim misschien hoger wordt, of bang dat iemand het werk niet aankan. Een zieke werknemer kost geld. Maar daar zijn vanuit het UWV vangnetten voor, al vind ik wel dat de periode die daaraan verbonden is te kort is.’’

Blind auditions


Mirande Bakker pleit voor een andere opzet van sollicitatieprocedures. Ze ziet wel iets in een format, dat geïnspireerd is op de talentenshow The Voice. "Absoluut. blind auditions waarin werkgevers de kandidaat niet zien, maar uitsluitend moeten afgaan op de kwaliteiten. Je zult zien dat je daarin heel andere uitkomsten krijgt dan bij een normale procedure.’’
Dat neemt wellicht ook de angst weg aan de andere kant van de tafel. Want ze proeft die ook bij mensen met een beperking die solliciteren. "Dan is het vooral de angst om afgewezen te worden. Alwéér.’’ Maar ze vindt ook dat die mensen zelf ook iets moeten doen. "Ik heb het idee dat mensen met een beperking zichzelf ook vaak te lag inschatten. Terwijl ik altijd roep: ‘Leg die lat hóóg’. Stel jezelf doelen. Afzwakken kan altijd nog, maar dan heb je het in ieder geval geprobeerd. Ik vind het jammer als mensen te snel berusten in hun situatie. Je kunt veel meer dan je denkt.’’
Haar titel van Mis(s) Nederland steunt Mirande Bakker enorm in haar strijd. "Ik heb nu een podium. Hiervoor was ik hier ook al mee bezig, maar was ik onbekend, gingen er geen deuren open. Nu wel. Aan de ene kant jammer dat het zo moet, maar ik ben er wel blij mee. Nu kan ik echt aandacht vragen. Want er zijn dingen geregeld, maar er is nog een hoop te winnen. Ik hoop dat mijn verhaal zich als een olievlek uitbreidt en werkgevers daardoor een andere kijk krijgen op mensen met een beperking.’’
Ze heeft zichzelf daarvoor tien jaar de tijd gegeven. "Na die tien jaar wil ik kunnen zeggen: ‘Kijk, dit hebben we bereikt. Dit hebben we kunnen doen voor 1,8 miljoen mensen met een beperking’. Want over zo’n grote groep praten we.’’

Artikel geplaatst op: 09 december 2017 - 17:44

Gerelateerd

Delen

Er zijn nog geen reacties

Plaats je reactie: